Üniversitedeki ilk yılım: yurttan eve geçiş
Başlamadan önce ne düşünüyordum?
Üniversite hayatını filmlerden biliyordum: özgürlük, arkadaşlar, kampüs. Yurtta kalacağım için "tek derdim dersler ve eğlence" sanıyordum. Heyecan baskın olduğundan ailemin yanından ayrılmak kolay görünüyordu.
Gerçekte ne oldu?
İlk iki hafta gerçekten güzeldi. Sonra yemekhane kuyrukları, yurt kuralları, ders yükü ve yalnızlık bir araya geldi. İlk vizeden düşük alınca çöküş yaşadım. İkinci dönem arkadaşımla ev tuttuk; oda arkadaşlığı ayrı bir maceraydı: mutfak savaşları, eşya karışması. 4. sınıfta tek başıma yaşamaya geçtim ve en verimli dönemim başladı.
En zor kısım neydi?
Öğrenmeyi öğrenmek. Lisede "test çözme" kalıbından, not tutma ve tekrar planı gerektiren sisteme geçmek zorladı. Bir de ilk kez bütçe yönetmek: özgürlük ile yoksulluk duygusu aynı anda geliyor.
💡 Keşke önceden bilseydim
Keşke önceden bilsem: 1) İlk haftalarda "buraya ait değilim" hissi herkeste oluyor; bir dönem beklemeden karar verilmemeli. 2) Kurallara öfke yerine uyumla başlamak daha akıllıca. 3) Derste yazılı not tutmak ders kaydı dinlemekten verimli. 4) İlk 3 ay bütçeyi sıkı tutmak kritik.
Sonuç ne oldu?
Zorlu başlangıca rağmen üniversiteyi seviyorum. Yeni gelenlere diyorum: ilk yıl "uyum yılı", sadece notlara değil rutin kurmaya odaklanın.
Bu tecrübe sana yardımcı oldu mu?
Oy vererek daha iyi tecrübelerin öne çıkmasına yardımcı ol.
👥 0 kişi bu deneyimi yaşadı. Sen de yaşadıysan işaretleyerek benzer tecrübelere ulaşabilirsin.
Yorumlar
0Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer tecrübeler
Aynı konuda başkaları neler yaşamış?
